vraag & antwoord


TWEE MODDERFIGUURTJES HIELPEN KOOS BUIST AAN EEN PLAN

“HET STIPENDIUM IS EEN UITGELEZEN MANIER

OM DE WAD INDIANEN TOT LEVEN TE WEKKEN”

Tijdens het talent-event Wildvang op zaterdag 9 december in het Centrum Beeldende Kunst (CBK) heeft Koos Buist het Hendrik de Vriesstipendium 2017 gewonnen in de categorie beeldende kunst. Hij won de prijs voor zijn fantasierijke plannen rond de imaginaire Wad Indianen. De jury koos het voorstel van Buist uit 31 inzendingen, waaruit ze een shortlist had samengesteld van 6 genomineerden. Op de vraag of Buist gelukkig is met de kansen die het stipendium hem biedt, reageert hij gedecideerd: “Absoluut. Het is een welkome en aangename verrassing…”

Het prijswinnende plan van Buist speelt naar eigen zeggen met onze natuurlijke omgeving en de geschiedenis. Centraal in zijn plannen staan de Wad Indianen, een imaginair oervolk van waddenbewoners. Over dit volk wil hij een mockumentaire film maken waarin onder andere gebruiken, verhalen, geloof en de natuurlijk omgeving van de Wad Indianen onderzocht worden.

Een mockumentary? Leg dat eens uit?
“Een mockumentary heeft stijleigenschappen van een documentaire maar is in feite ‘deels’ fictie. Dit is een uitgangspunt voor de vorm van de film, al kan ik niet op voorhand zeggen dat het eindresultaat volledig in dit genre past.”

Wad Indianen, dat klinkt historisch en humoristisch tegelijk.
“Dat zijn inderdaad twee belangrijke uitgangspunten in het project. Het Groninger land en het Waddengebied hebben een bewogen cultuur en natuurhistorisch verleden. Hiervan zijn veel sporen nog duidelijk zichtbaar in het landschap, zoals kwelders, wierden, sloten en gedempte rivieren die zich na een goede regenbui weer laten zien. Deze maar ook andere op het eerste oog onzichtbare sporen, zoals van de Wad Indianen, zijn mijn inspiratiebronnen voor het project. Thema’s als natuur, ecologie, landbouw, visserij, industrie, migratie en identiteit wil ik via verrassende invalshoeken in het geheel betrekken, waarbij ik humor zeker niet uitsluit.”

Koos Buist wint Hendrik de Vriesstipendium beeldende kunst tijdens Wildvang in het CBK

En hoe zorg je voor een historische sfeer?
“Voor de film wil ik beeldende elementen bouwen zoals sculpturen, gebruiksvoorwerpen en kleding die als decor fungeren om de historische sfeer te versterken. Met name de werken op locatie, dus op het Wad zijn gemaakt van materialen die ter plekke beschikbaar zijn. Ze mogen geen negatief impact hebben op hun omgeving. Drijfhout, veren, schelpen, klei en wat er maar te vinden is kunnen tijdens eb worden samengebracht tot een sculptuur en met de vloed al weer verdwenen zijn.”

Werk je vaker op die manier met decor en film?
“Hoewel de werken in de film ook zullen fungeren als decor is het mijn doel ze te ontwikkelen als beeldende-kunstobjecten. In eerdere producties was de natuur het decor, met deze productie zal het eigen werk op een natuurlijk wijze onderdeel van de film en het verhaal worden. Dat is net een andere benadering.”

Wordt die film uiteindelijk een onderdeel van iets groters? Is dit pas het begin van de Wad Indianen?
“De film en het ruimtelijk werk vormen één project die ik samen wil presenteren. Eind 2018 is er ook een solo-expositie in Franeker gepland die volledig gewijd is aan dit project. De ervaring is dat een onderwerp mij meerdere jaren bezig kan houden. Deze potentie zie ik ook bij de Wad Indianen. Door er langer mee bezig te zijn, krijgt het werk meer diepgang, in het evolutieproces kan de inhoud en focus ook veranderen. Mogelijk blijkt datgene wat ik zoek ongrijpbaar en word ik gegrepen door de schoonheid van bijvoorbeeld zeekomkommers.”

De brandende vraag is natuurlijk: wie zijn die Wad Indianen?
“Het begon allemaal met het schoonmaken van twee slootwateraquaria die ik in 2014 heb gebruikt voor de film SLOOT. In die aquaria lagen slik en klei met takjes en daarmee ben ik zomaar wat gaan knutselen. Samen met drijfhout, veren en botjes ontstonden er zo twee modderfiguren. Ze fascineerden mij. In de jaren dat ze me in mijn atelier aanstaarden, ontstonden er ideeën over zogenaamde inheemse oermensen die deze primitieve figuren gemaakt zouden hebben.
Zo fantaseerde ik verder. Waar deze oermensen verbleven, werd me duidelijk tijdens wad-jut-wandelingen. Daar zag ik voetsporen de zee in verdwijnen. Ieder weldenkend mens zou zeggen dat die van wadlopers zijn, maar ik zag duidelijk de sporen van een nog onbekend zeevolk. Zo is het begonnen, en daar ga ik nu mee aan de slag.”

Koos Buist krijgt door het Hendrik de Vriesstipendium een bedrag van 6.000 euro waarmee hij de plannen kan realiseren. Daarnaast mag hij 1.000 euro besteden aan een coach die hem tijdens het traject begeleid.

Hendrik de Vries (1896-1986) behoort tot de grootste Nederlandse dichters van de 20ste eeuw. Naast zijn literaire werk tekende en schilderde hij. Naar dit bijzondere dubbeltalent noemde de gemeente Groningen het Hendrik de Vriesstipendium. Een jaarlijkse aanmoedigingsprijs voor professionele, jonge kunstenaars, bedoeld om nieuw werk te realiseren. Kunstenaars en schrijvers die voor het stipendium in aanmerking willen komen, kunnen hiervoor een plan indienen. Een jury bekijkt de plannen en adviseert het college van Burgemeester & Wethouders welke schrijver en welke kunstenaar aan te wijzen als winnaar. Lees ook het artikel over de winnaar literatuur: Nick ter Wal.

Stefan Nieuwenhuis

Niels Knelis Meijer

Facebook
Google+
http://kunstenstad.nl/2017/12/12/stipendium-wekt-wad-indianen-tot-leven">
Twitter
YouTube
Pinterest
LinkedIn
MEER KUNST & STAD

Stipendium is welkome stok achter deur

Nick ter Wal heeft het Hendrik de Vries-stipendium 2017 in de categorie literatuur gewonnen. Voor Ter Wal een aangename verrassing en naar eigen zeggen een stok achter de deur om er nu echt werk van te maken. "De bokaal die bij de prijs hoort, staat nu op mijn schrijfbureau, zodat ik niet vergeet dat ik een boek moet schrijven..."

LEES MEER >

Er kan zo veel met het medium strip

Op de Grote Markt is een strip van Jan-Willem Spakman te zien. Hierin introduceert hij het Groninger Forum als nieuweling die de stad leert kennen. Hulp hierbij krijgt hij van een oude bekende, de Martinitoren. Een gesprek met de jonge stripmaker: “Uiteindelijk is het Forum een jong en naïef figuurtje geworden…"

LEES MEER >

Terugkerende kunst Gabriel Lester zorgt voor hersen-gymnastiek

Nu in het Groninger Museum: de expositie The Return of Lesters Loops van Gabriel Lester. Een soort homecoming voor de kunstenaar die opgroeide in Pieterburen: "Hier ben ik ooit begonnen met het werken met loops..."

LEES MEER >

Noorderzon-kunstwerk als symbool voor onze on-demand-cultuur

Op het Noorderzonfestival is de interactieve lichtsculptuur Action>Reaction van Sjimmie Veenhuis te zien. Een installatie van duizend verlichte schakelknoppen waarmee je zelf je eigen kunstwerk kunt creëren...

LEES MEER >
Meer Kunst & Stad